<P>清联三百首</P>
<P align=left widow-orphan? mso-pagination: left; TEXT-ALIGN: 0pt; 0cm>26:
<p>
<P align=left widow-orphan? mso-pagination: left; TEXT-ALIGN: 0pt; 0cm>题安宁温泉 张 英
<p>
<p>
<P align=left widow-orphan? mso-pagination: left; TEXT-ALIGN: 0pt; 0cm>白鸟忘机,看天外云舒云卷;
青山不老,任庭前花落花开。
<p>
<p>
<P align=left widow-orphan? mso-pagination: left; TEXT-ALIGN: 0pt; 0cm><FONT size=2>[简注]安宁温泉:在云南昆明。张英(1637-1708),字敦复,号乐圃,又号圃翁,清安徽桐城人。康熙进士。官至文华殿大学士,礼部尚书。卒谥文端。有《笃素堂诗集》。白鸟:白羽之鸟,如鹤鹭之类。忘机:忘却计较或巧诈之心,但能自甘恬淡与世无争。唐李白《下终南山过斛斯山人宿置酒》:“我醉君复乐,陶然共忘机。”联语朴实无华,蕴涵一种淡泊情怀,怡然自得的人生乐趣。然而作者不是圣人,不能抛弃的依然是功名事业,富贵荣华。请看作者的一副自题门联:“绿水青山,让老夫逍遥岁月;紫宸黄阁,看吾儿燮理阴阳。”紫宸:殿名。为皇帝接见群臣、外国使者朝见庆贺的内朝正殿。黄阁:丞相听事阁曰黄阁。汉代丞相听事阁及汉以后三公官署厅门涂黄色,故称黄阁。张英之子张廷玉雍正朝曾任军机大臣,父子二人相继为朝中重臣,故张英引以为骄傲,题此联以自榜。 见《中华对对大典》
<p></FONT>
<p>
<P align=left widow-orphan? mso-pagination: left; TEXT-ALIGN: 0pt; 0cm><B normal?></B></P>
<P align=left widow-orphan? mso-pagination: left; TEXT-ALIGN: 0pt; 0cm><B normal?>渔舟学作:
<p></B>
<p>
<P align=left mso-pagination: left; TEXT-ALIGN: 0pt; 0cm .98? mso-char-indent-count: widow-orphan; 11.8pt; TEXT-INDENT:><B normal?>砚中笔墨方浓,案上欲龙腾虎跃
<p></B>
<p>
<P align=left mso-pagination: left; TEXT-ALIGN: 0pt; 0cm .98? mso-char-indent-count: widow-orphan; 11.8pt; TEXT-INDENT:><B normal?>天外风雷正怒,心头却水静波平
<p></B>
<p>
<P align=left widow-orphan? mso-pagination: left; TEXT-ALIGN: 0pt; 0cm><B normal?>
<p></B>
<p>
[此贴子已经被作者于2009-6-20 12:38:02编辑过] |